NWWI mocht validatie weigeren wegens schijn van onvoldoende onafhankelijkheid bij tweede taxatie

De zaak betreft een woningtaxatie ten behoeve van hypothecaire financiering. Voor hetzelfde object en dezelfde opdrachtgevers bestond reeds een kort daarvoor opgesteld en gevalideerd taxatierapport met een marktwaarde van € 500.000. De betrokken taxateur stelt in een tweede rapport de marktwaarde vast op € 470.000. Het NWWI trekt een aanvankelijk verleende validatie in en weigert het rapport alsnog te valideren. Volgens het NWWI bestaat de schijn dat de gewenste marktwaarde verband hield met de financieringsbehoefte van de opdrachtgevers en de toepasselijke NHG-grens. De klacht richt zich tegen de conclusie dat sprake zou zijn van een bedreiging van de onafhankelijkheid en objectiviteit van de taxateur.

De taxateur voert aan dat zij zelfstandig en onafhankelijk heeft getaxeerd en dat de tweede opdracht uitsluitend voortkwam uit een verschil van inzicht over de objecttypering. Volgens haar ontbreekt iedere waarde-instructie en is niet bekend dat de NHG-grens voor de opdrachtgevers van belang was. Zij stelt verder dat het NWWI onvoldoende concrete feiten heeft aangedragen om aan te nemen dat haar oordeel door een gewenste uitkomst is beïnvloed.

De Geschillencommissie beperkt de beoordeling tot de vraag of het NWWI in redelijkheid heeft kunnen besluiten het rapport niet te valideren. Daarbij staat het fundamentele beginsel van objectiviteit en onafhankelijkheid centraal. De commissie wijst erop dat niet alleen daadwerkelijke beïnvloeding relevant is, maar ook de schijn daarvan. Vast staat dat binnen zeer korte tijd een tweede taxatie voor hetzelfde doel is uitgevoerd, terwijl reeds een gevalideerd rapport beschikbaar was. De commissie acht onvoldoende aannemelijk gemaakt waarom een nieuwe taxatie noodzakelijk was. Daarbij weegt mee dat de tweede taxatie uitkwam op precies de financieringsbehoefte van € 470.000 en dat deze waarde financiering met NHG mogelijk maakte. Onder deze omstandigheden mocht het NWWI volgens de commissie rekening houden met de schijn van een gewenste marktwaarde.

De commissie oordeelt dat het NWWI daarom in redelijkheid heeft kunnen besluiten het rapport niet te valideren en wijst het verzoek af. Wel merkt de commissie op dat de wijze waarop het NWWI de reeds verleende validatie later heeft ingetrokken zorgvuldiger had gekund.