Structurele tekortkomingen maken taxatierapporten onvoldoende navolgbaar: voorwaardelijke schorsing en boete

De klacht betreft drie taxatierapporten van woonruimte die in het kader van een audit zijn beoordeeld. Volgens de klacht voldoen deze rapporten niet aan de eisen van zorgvuldigheid en transparantie. Aangevoerd wordt onder meer dat kadastrale bronnen niet zijn geraadpleegd of vastgelegd, dat de onderbouwing van de marktwaarde in verhuurde staat tekortschiet, dat VvE-informatie onvoldoende is geanalyseerd en dat rapporten grotendeels bestaan uit standaardteksten zonder objectspecifieke uitwerking. Daarnaast zou een inspectie onder ongunstige omstandigheden hebben plaatsgevonden, waardoor de kwaliteit van de opname ter discussie staat.

De taxateur betwist dat sprake is van inhoudelijke gebreken in de uitvoering van de taxaties en stelt dat relevante stukken wel degelijk zijn geraadpleegd, maar niet steeds expliciet zijn opgenomen in de rapporten. Verder voert hij aan dat sprake was van een overgang naar een nieuwe rekenmethodiek en dat inmiddels verbeteringen zijn doorgevoerd. Ook stelt hij dat de hoge productie geen afbreuk doet aan de kwaliteit, mede wegens een gestandaardiseerde werkwijze binnen zijn organisatie.

Het tuchtcollege stelt vast dat in de rapporten essentiële informatie ontbreekt en dat de gehanteerde waarderingsopbouw onvoldoende inzichtelijk is gemaakt. Daardoor zijn de overwegingen van de taxateur voor derden niet te volgen. Het tuchtcollege oordeelt dat hiermee niet is voldaan aan de vereisten van zorgvuldigheid en transparantie. De geconstateerde tekortkomingen zijn naar hun aard en omvang meer dan gering en wijzen op structurele onzorgvuldigheden in de dossiervorming en rapportage.

Het tuchtcollege verklaart de klacht grotendeels gegrond en acht, gelet op de ernst en structurele aard van de tekortkomingen, een voorwaardelijke schorsing van drie maanden met een proeftijd van twee jaar in combinatie met een geldboete passend. Daarbij weegt mee dat de taxateur weinig blijk heeft gegeven van zelfinzicht en dat aannemelijk is dat financieel voordeel is behaald door een hoge productie met onvoldoende onderzoek. De maatregel dient als prikkel tot verbetering van de werkwijze.